...Sənsizliyin rəsmi..
Ruhumda sənsizliyin rəsmini çəkirəm . Yanaqlarından süzülən göz yaşlarını içirəm . Söndürür içimdəki eşq atəşini , göz yaşların quruyanda sönəcək bu atəş , bitəcək bu sevgi , öləcək sədaqət andı , unudacaqsan məni . Yadına düşməyəcəm bir daha . Heç nə olmayıbmış kimi davam edəcəksən həyatına . Və mən qəzəblənəcəm . Unudacam hər şeyi , söylədiyin acı sözləri, sayəndə axıtdığım göz yaşlarını , hətta etdiyin xəyanəti də unudacam . Amma bağışlamayacam səni , çünki məni xatırlamırsan . Sanki bir heçlikdən yaranıb , bir heçlik içində yaşayıb , sonda da sonsuz bir heçliyə qovuşmuşam . Bax bu səbəbə görə unuda bilmirəm səni .







