İnsan sevgilisindən yara alanda, hətta gül də tikan görür. (N2006`ya özəl)

Sağalmayan yaralarıma “Sən” adını verdim.

Hər kəsin yarası yarısı qədərdir.

Heç bir ürək ağrısı heç vaxt sağalmaz .

Adın sağalmamış yaralarıma duzdur.

Gəlib əl atma, heç olmasa qayıtma yarama gülmə.

Bu o deməkdir ki, insan kimin yarası ilə yarası üst-üstə düşsə, onu sevir.

Halbuki çox şeylər var ki, onlar qəlbdə yara olub, danışıla bilməz.

Sağalmağa ümid etdiyimiz şey bizi təkrar-təkrar incidir.

İnsan sevgilisindən yara alanda, hətta gül də tikan görür.

Kimdən kömək istədiksə, yarasını açdı. Bəlkə bizim Allahdan başqa qohumumuz yoxdur.

Qəlbim çox yaralı, günəş bu gün tez batmalı, gecə mənim üçün dərdini üstümə tökməlidir.

Hər kəsin bir yarası var, təbii ki, bu yaranın pərdəarxası var.

Həyat həsr etmək deyil, yaşamaqdır. Sənə həsr etdiyim həyatı sən məhv edəndə anladım.

Sözlərinin dərinliyi ilə məni ən yaralı yerdə vurdun, səni ömrüm boyu heç vaxt bağışlamayacağam.

Ağrıyır, günlərim keçmir, gün üzünü mənə çevirmir. Sevdiyim də gedir, bu ürəyim qanayan yaralı.

Yaralarımızı sağaltmaq üçün həyatımıza aldığımız şeylər həyatımızı daha da qanaxır.

Kim yaralansa, heyvan belə olsa, ona toxunma, çünki onun dərdi ürəyindən gəlir .








