“Olmaz” bizim keçdiyimiz ilk dərsdir.
Öldürmək də ölmək qədər asanmış, yaşatmaq da yaşamaq kimi çətin.
Gerçəkliklə romantika arasından sərhədlər götürülsə aydın olar ki, əsl gerçək – ən dərində hiss etdiyindi, ən asan yaşadığın yox.
… Heç bir ömür bitmiş fikir deyil, onsuz da, çünki heç bir fikir bitmir, əslində.
Bu dünyada ölümlər belə təkrardı, ölümlərin belə surəti çıxarılmış.
Bizə zamanı tanıtmadılar, əbədiyyət barədə nağıllar yanlış.
Piyadalar ən yaxşı halda vəzirə çevrilər, şaha yox.
Gecikmiş məğlubiyyət qocalıqdakı ölüm kimidir, adamı elə də incitmir.
Bir ovuc Vətən torpağı satılır, bir udum qürbət havasına…
Bu gün biz öz tələbələrimizə “Fətəli, sən də riyakarmı olmaq istəyirsən?”-deyə bilmirik.
Bədbəxt bir millətin heç bir fərdi tam şəkildə xoşbəxt ola bilməz.
Bir dəfə gerçəkdən sevmiş adam xəstəliyə peyvənd olunmuş kimidi, o ya sevgiyə bir daha yoluxmaz, ya da çox asan keçirər.
“Olmaz” bizim keçdiyimiz ilk dərsdir.
Hər şeyə şübhə ilə yanaşmaqdansa, inanmaq yaxşı olmazdımı, ən azından inam şübhədən daha xeyirlidir.
O kəslər həmişə hamıdan hər şey umurlar ki, özləri heç vaxt heç kim üçün heç nə etməyiblər.
Kim nə qədər xoşbəxt edə bilirsə, bir o qədər xoşbəxtdir.
Hamı filosof ola bilməz, amma hər kəsin öz fəlsəfəsi olmalıdır.
O adam bədbəxtdir ki, ətrafı yalnız axmaqlardan və yaltaqlardan ibarətdir.
Oxuduğun kitablar bitəndə əsl həyat başlayır.
Tanış olmağa kimsə yox, adamların hamısı tanış.
Necə xoşbəxt görünür hər kəs öz tələsində.
Gerçəkliklə romantika arasından sərhədlər götürülsə aydın olar ki, əsl gerçək – ən dərində hiss etdiyindi, ən asan yaşadığın yox.
… Heç bir ömür bitmiş fikir deyil, onsuz da, çünki heç bir fikir bitmir, əslində.
Bu dünyada ölümlər belə təkrardı, ölümlərin belə surəti çıxarılmış.
Bizə zamanı tanıtmadılar, əbədiyyət barədə nağıllar yanlış.
Piyadalar ən yaxşı halda vəzirə çevrilər, şaha yox.
Gecikmiş məğlubiyyət qocalıqdakı ölüm kimidir, adamı elə də incitmir.
Bir ovuc Vətən torpağı satılır, bir udum qürbət havasına…
Bu gün biz öz tələbələrimizə “Fətəli, sən də riyakarmı olmaq istəyirsən?”-deyə bilmirik.
Bədbəxt bir millətin heç bir fərdi tam şəkildə xoşbəxt ola bilməz.
Bir dəfə gerçəkdən sevmiş adam xəstəliyə peyvənd olunmuş kimidi, o ya sevgiyə bir daha yoluxmaz, ya da çox asan keçirər.
“Olmaz” bizim keçdiyimiz ilk dərsdir.
Hər şeyə şübhə ilə yanaşmaqdansa, inanmaq yaxşı olmazdımı, ən azından inam şübhədən daha xeyirlidir.
O kəslər həmişə hamıdan hər şey umurlar ki, özləri heç vaxt heç kim üçün heç nə etməyiblər.
Kim nə qədər xoşbəxt edə bilirsə, bir o qədər xoşbəxtdir.
Hamı filosof ola bilməz, amma hər kəsin öz fəlsəfəsi olmalıdır.
O adam bədbəxtdir ki, ətrafı yalnız axmaqlardan və yaltaqlardan ibarətdir.
Oxuduğun kitablar bitəndə əsl həyat başlayır.
Tanış olmağa kimsə yox, adamların hamısı tanış.
Necə xoşbəxt görünür hər kəs öz tələsində.
Məlumat Saytda şərhləri oxumaq, şərh yazmaq, xəbər göndərmək üçün QEYDİYYATDAN keçməyiniz lazımdır.
