Ehmedzade Hekayələr 12-08-2017, 13:55

Ruhumda özümdən qat-qat ağır bir yükü daşıyırmış kimi hiss edirəm. Çiyinlərimi keçdim yəni, artıq bu yük ruhumdadı. Heç dadmadığım duyğuların, həsrəti

Sevildiğini duyduğunda kulaklarını açarak dinliyorsun. "Bi' daha, bi daha de" demek istiyorsun. Kimden duyduğunun önemi yok. Yeter ki duy! Yeter ki kulakların sarılsın o kelimelerle. Biri özlediyindede öyle. Söylediğinde, inanamıyor, koşarak gitmek istiyorsun. Sonuçta biri seni özlemiş. Merak etmiş, görmek istemiş. İçin pırpır oluyor. Dünyan güzelleşiyor. Gökyüzüne bakıyorsun mesela, parlıyor. Aynaya bakıyorsun mesela, aynadakı gülüyor. Bazen o kadar açsın ki sevgiye... Herkesin peşinden gitmek istiyorsun. Ufacık sevene , ufacık sevdiğini belli edene. Ama unutma, senin açlığını bildiği için seni doyurmak isteyen çok olacak. Ve... Lütfen dikkat et çünkü gitmişse; senin sevgine toktur artık. Ama gitmemişse, seni, sana doyamayacak kadar çok seviyordur. Gitmeyeceklere rastlaman dileğiyle.

Ruhumda özümdən qat-qat ağır bir yükü daşıyırmış kimi hiss edirəm. Çiyinlərimi keçdim yəni, artıq bu yük ruhumdadı. Heç dadmadığım duyğuların, həsrətini çəkdiyim qayğıların sahilində sovrulub gedirəm bu fırtınaya. Bu günlər nə vaxt keçəcək? Həqiqətən iplə çəkirəm səadətə qovuşacağım günləri. Bəlkə də,heç gəlməyəcək olanın yolunu gözləyirəm yenə. Ruhumda özümdən qat-qat ağır bir yükü daşıyırmış kimi hiss edirəm. Çiyinlərimi keçdim yəni, artıq bu yük ruhumdadı. Heç dadmadığım duyğuların, həsrətini çəkdiyim qayğıların sahilində sovrulub gedirəm bu fırtınaya. Artıq bir günəş doğsa da içimdə, rahatlaya bilsəm. Hər an mənə yoldaş olan bu sıxıntı.. Onun haqqında danışmaq ruhumu yorur. Ruh, ruh, ruh, mənim ruhum. Bütün problemlərimin, məni içdən içə yeyən sıxıntıların səbəbi bu ruhdu. "Tanrım, yalnış anlamayacaqsansa əgər mənə bəxş etdiyin bu ruh deyilən şeydən imtina etmək istəyirəm artıq. Ya da başqasıyla dəyişsək olmaz mı? Bu elə bil mənə dar gəlir bir az. İçində olduğum ruh məni sıxır. İçimdə olan ruh məni səbəbsiz incidir."