Kaş ki sən, mən olsan…

Kaş ki sən, mən olsan…
Gecələrin necə səssiz, necə uzun keçdiyini anlayasan.
Bir mesajın gəlməsi üçün neçə dəfə telefona baxdığımı,
səsini eşitməyə necə möhtac qaldığımı biləsən.
Hamının içində gülümsəyib,
tək qalanda içimdən necə dağıldığımı hiss edəsən.

Kaş ki sən, mən olsan…
Səni sevməyin sadəcə bir hiss deyil,
bir ömür yükü olduğunu anlayasan.
Adını eşidəndə ürəyimin necə titrədiyini,
bir baxışınla dünyamın dəyişdiyini görəsən.
Mənim səni düşündüyüm qədər
heç kimin heç kimi düşünmədiyini anlayasan.

Kaş ki mən, sən olsam…
Bu qədər sevilməyin necə böyük xoşbəxtlik olduğunu yaşayım.
Bir insanın bütün dualarında adının keçməsinin,
hər gecə bir ürəyin sənin üçün döyünməsinin
necə gözəl hiss olduğunu bilim.
Sənin yerində olub,
özümə bu qədər bağlı bir qəlbi incitməyə necə dözdüyünü soruşum.

Kaş ki bir gün yollar dəyişsin…
Sən mənim çəkdiyim həsrəti yaşayasan,
mən isə sənin qədər rahat olum.
Bəlkə onda anlayarsan —
sevmək bəzən dünyanın ən gözəl hissi olsa da,
qarşılıqsız olanda ən ağır yaraya çevrilir.